Przesłuchane Dyskografie Yu Rock: Ekatarina Velika (Belgrad) 1982-1994
Katarina Velika (EKV) (serb. Екатарина Велика) –
jugosłowiański zespół nowofalowo-rockowy, istniejący w latach osiemdziesiątych
i dziewięćdziesiątych XX wieku. Wyznaczył kierunek rozwoju jugosłowiańskiej i
serbskiej sceny rockowej na wiele następnych lat. Nazwa pochodzi od przydomku
Katarzyny II carycy Rosji, choć grupa często sygnowała swoje nagrania także
skrótem EKV. espół powstał w 1982 w Belgradzie, po rozpadzie grupy Šarlo
Akrobata. Utworzyli go: wokalista/gitarzysta Milan Mladenović, gitarzysta
Dragomir "Gagi" Mihajlović (obaj z Šarlo Akrobata), basista Zoran
"Švaba" Radomirović oraz perkusista Dušan Dejanović. Tego ostatniego
zmienił wkrótce Branko "Mango" Kuštrin, a dodatkowo w grupie pojawiła
się grająca na instrumentach klawiszowych Margita "Magi" Stefanović.
W 1983 w zespole na miejsce Kuštrina i Radomirovicia pojawili się: Ivan
"VD" Vdović (kolejny były muzyk Šarlo Akrobata) oraz Bojan Pečar.
Muzycy przyjęli nazwę Katarina II. Pod koniec roku został nagrany materiał,
który ukazał się na płycie Katarina II w 1984. Album uważany jest za jedną z
najlepszych płyt jugosłowiańskiego rocka lat osiemdziesiątych. Na uwagę
zasługuje fakt, że na całej płycie trudno jest znaleźć przebojowe kompozycje, a
poszczególne piosenki są silnie osadzone w tradycji nowej fali. W 1985, rok po
odejściu z grupy Dragomira Mihajlovicia (odszedł również Vdović, którego
zastąpił Ivan "Firči" Fece), muzycy zostali zmuszeni do zmiany nazwy
na Ekatarina Velika. Dragomir Mihajlović rościł pretensje o prawa autorskie do
starszej nazwy zespołu Katarina II. W tym samym roku ukazała się druga płyta
Ekatarina Velika, mająca bardziej melodyjne i przebojowe brzmienie, a w
składzie pojawił się kolejny perkusista Ivan "Raka" Ranković. W 1986
roku zespół zagrał wiele entuzjastycznie przyjętych koncertów, co zaowocowało
wydaniem koncertowego albumu 19LIVE86 – swoistego podsumowania pierwszego etapu
działalności grupy. Wraz z końcem lat osiemdziesiątych i postępującym rozpadem
Jugosławii, muzyka EKV nabierała coraz bardziej mrocznego i depresyjnego
charakteru. W 1989 roku ukazał się album o proroczym (jak się później okazało)
tytule Samo par godina za nas (pol. Tylko parę lat dla nas). W 1991 już po
wybuchu krwawej wojny domowowej w Jugosławii, muzycy nagrali najbardziej
mroczny brzmieniowo album pt. Dum Dum. Był on swoistym odzwierciedleniem
frustracji społecznej, panującej wówczas we wszystkich republikach kraju
(stojącego u progu nadchodzących konfliktów zbrojnych). W 1993 roku pojawiła
się ostatnia studyjna płyta EKV Neko nas posmatra, której klimat był bardziej
popowy i odmienny od poprzednich albumów, choć z niektórych piosenek, jak np.
Anestezija bił wciąż niepokój i tajemnicza melancholia. Zespół rozpadł się w
listopadzie 1994 wraz ze śmiercią wokalisty i frontmana zespołu Milana
Mladenovicia, u którego trzy miesiące wcześniej zdiagnozowano nowotwór złośliwy
trzustki. Pogrzeb lidera EKV w słynnej cerkwi prawosławnej pod wezwaniem
świętego Marka w centrum Belgradu, zgromadził prawie dziesięć tysięcy jego
fanów oraz licznych przyjaciół zespołu.
Muzycy:
Milan Mladenović – śpiew, gitara (1982-1994)
Dragomir "Gagi" Mihajlović – gitara (1982-1984)
Zoran "Švaba" Radomirović – gitara basowa (1982)
Dušan Dejanović – perkusja (1982)
Margita "Magi" Stefanović – instr. klawiszowe,
śpiew (1982-1994)
Branko "Mango" Kuštrin – perkusja (1982-1983)
Bojan Pečar – gitara basowa (1983-1990)
Ivan "VD" Vdović – perkusja (1983-1984)
Ivan "Firči" Fece – perkusja (1984-1985, 1988)
Ivan "Raka" Ranković – perkusja (1985-1987)
Srđan "Žika" Todorović – perkusja (1987-1988,
1988-1990)
Marko Milivojević – perkusja (1990-1994)
Miško "Plavi" Petrović – gitara basowa (1990-1991)
Dušan Petrović – gitara basowa (1991)
Bata Božanić – gitara basowa (1991)
Dragiša "Ćima" Uskoković – gitara basowa
(1991-1993)
Boško "Bole" Stanojević – gitara basowa (1994)
Albumy studyjne:
Katarina II (1984) – jako Katarina II
Ekatarina Velika (1985)
S' vetrom uz lice (1986)
Ljubav (1987)
Samo par godina za nas (1989)
Dum Dum (1991)
Neko nas posmatra (1993)

Komentarze
Prześlij komentarz