Przesłuchane Dyskografia: New York Dolls (USA)
New York Dolls – amerykański zespół rockowy działający w Nowym Jorku w latach 1971–1975 i ponownie od 2004. W pierwszym okresie działalności muzycy nagrali dwie płyty, które niewiele później wywarły duży wpływ na kształtowanie się muzyki punkrockowej, a image członków zespołu jeszcze w latach 80. znajdował odbicie w wizerunku wykonawców z kręgu nowej fali oraz glam metalu. New York Dolls zapoczątkowali również działalność sceny nowojorskiej na którą złożyły się zespoły: m.in. Ramones, Blondie, Television czy Talking Heads[1].
W 2004 trzech członków oryginalnego składu: wokalista David Johansen, gitarzysta Sylvain Sylvain i basista Arthur Kane wznowiło działalność (Kane wkrótce zmarł), która trwa do dziś – nagrywając w ostatnich latach dwa kolejne albumy studyjne. Muzyka New York Dolls wpłynęła na całą rzeszę muzyków i zespołów tj. Kiss, Hanoi Rocks, Blondie, The Clash, Ramones, The Dead Boys, Mötley Crüe, Guns N’ Roses, The Damned, The Smiths i Japan. Duży wpływ miała również na członków zespołu Sex Pistols, a zwłaszcza gitarzystę Steve’a Jonesa, który pozostawał pod wyraźnym wpływem Johnny’ego Thundersa (naśladując nawet jego ruchy na scenie)[18]
Krytyk muzyczny Ira Robbins napisał: „(New York Dolls) w pojedynkę zaczęli grać na lokalnej scenie, a później dopiero pojawili się Ramones, Blondie, Television, Talking Heads i inni. Klasyczny przypadek: całość jest czymś więcej niż sumą części – Dolls byli czymś więcej niż tylko zespołem. Ich oddana publiczność stała się wkładem do szalki Petriego, którą stanowiła scena. Ona naśladowała swoich idoli i utworzyła cztery grupy na ich wizerunek”[1]
Wielbicielami New York Dolls są także Morrissey z The Smiths oraz Michael Stipe i Peter Buck z R.E.M. Morrissey zanim rozpoczął swoją karierę muzyczną napisał o nich książkę: New York Dolls – Babylon Books (Manchester, 1981)
David Johansen – wokal (1971–1975; od 2004)
Johnny Thunders – gitara, wokal (1971–1975)
Rick Rivets – gitara (1971–1972)
Arthur Kane – gitara basowa (1971–1975; 2004)
Billy Murcia – perkusja (1971–1972)
Sylvain Sylvain – gitara, wokal (1971–1975; od 2004)
Jerry Nolan – perkusja (1971–1975)
Peter Jordan – gitara basowa (1975)
Chris Robison – instr. klawiszowe (1975)
Tony Machine – perkusja (1975)
Blackie Lawless – gitara (1975)
Gary Powell – perkusja (2004)
Steve Conte – gitara (od 2004)
Sami Yaffa – gitara basowa (od 2005)
Brian Delaney – perkusja (od 2005)
Brian Koonin – instr. klawiszowe (od 2005)
Albumy studyjne
New York Dolls (1973)
Too Much Too Soon (1974)
One Day It Will Please Us to Remember Even This (2006)
Cause I Sez So (2009)
Dancing Backward in High Heels (2011)
W 2004 trzech członków oryginalnego składu: wokalista David Johansen, gitarzysta Sylvain Sylvain i basista Arthur Kane wznowiło działalność (Kane wkrótce zmarł), która trwa do dziś – nagrywając w ostatnich latach dwa kolejne albumy studyjne. Muzyka New York Dolls wpłynęła na całą rzeszę muzyków i zespołów tj. Kiss, Hanoi Rocks, Blondie, The Clash, Ramones, The Dead Boys, Mötley Crüe, Guns N’ Roses, The Damned, The Smiths i Japan. Duży wpływ miała również na członków zespołu Sex Pistols, a zwłaszcza gitarzystę Steve’a Jonesa, który pozostawał pod wyraźnym wpływem Johnny’ego Thundersa (naśladując nawet jego ruchy na scenie)[18]
Krytyk muzyczny Ira Robbins napisał: „(New York Dolls) w pojedynkę zaczęli grać na lokalnej scenie, a później dopiero pojawili się Ramones, Blondie, Television, Talking Heads i inni. Klasyczny przypadek: całość jest czymś więcej niż sumą części – Dolls byli czymś więcej niż tylko zespołem. Ich oddana publiczność stała się wkładem do szalki Petriego, którą stanowiła scena. Ona naśladowała swoich idoli i utworzyła cztery grupy na ich wizerunek”[1]
Wielbicielami New York Dolls są także Morrissey z The Smiths oraz Michael Stipe i Peter Buck z R.E.M. Morrissey zanim rozpoczął swoją karierę muzyczną napisał o nich książkę: New York Dolls – Babylon Books (Manchester, 1981)
David Johansen – wokal (1971–1975; od 2004)
Johnny Thunders – gitara, wokal (1971–1975)
Rick Rivets – gitara (1971–1972)
Arthur Kane – gitara basowa (1971–1975; 2004)
Billy Murcia – perkusja (1971–1972)
Sylvain Sylvain – gitara, wokal (1971–1975; od 2004)
Jerry Nolan – perkusja (1971–1975)
Peter Jordan – gitara basowa (1975)
Chris Robison – instr. klawiszowe (1975)
Tony Machine – perkusja (1975)
Blackie Lawless – gitara (1975)
Gary Powell – perkusja (2004)
Steve Conte – gitara (od 2004)
Sami Yaffa – gitara basowa (od 2005)
Brian Delaney – perkusja (od 2005)
Brian Koonin – instr. klawiszowe (od 2005)
Albumy studyjne
New York Dolls (1973)
Too Much Too Soon (1974)
One Day It Will Please Us to Remember Even This (2006)
Cause I Sez So (2009)
Dancing Backward in High Heels (2011)

Komentarze
Prześlij komentarz