Samotność, której Janet Frame doświadczyła w czasie studiów, doprowadziła ją do podjęcia próby samobójstwa. Uznana za schizofreniczkę trafiła do kilku szpitali psychiatrycznych, w których spędziła osiem pełnych udręki lat. Dopiero nagroda literacka za tomik opowiadań przywróciła ją do łask, dzięki czemu na zawsze mogła rozstać się ze szpitalem. Jej talentem zaopiekował się Frank Sargeson, znana postać w środowisku krajowych literatów. Nie bez bólu i trudności Janet Frame zaczęła pracę, która w przyszłości miała przynieść międzynarodowe uznanie.
Znakomita ekspresyjna rola Kerry Fox w roli Janet Frame. Film nagrodzony w 1990 roku na Festiwalu w Wenecji. Jeden z najlepszych, jeśli nie najlepszy, obraz z filmografii Jane Campion.Jane Campion i jej kobiece kino. Biografia pisarki Janet Frame opowiedziana z dużą dozą sympatii do nieposkromionego rudzielca, jakim była za życia. Ładnie. Trochę mi się dłużył, historia była ciekawa, lecz jakoś szczególnie ten film mnie nie wciągnął. Aktorsko za to bardzo dobrze.
Komentarze
Prześlij komentarz