Friedrich Durrenmatt - Obietnica

Autor stosuje narrację pierwszoosobową, w celu umieszczenia swojej osoby w fabule książki jako pisarza literatury detektywistycznej. Jednakże głównym narratorem powieści jest niejaki dr H., emerytowany szef policji, który podejmuje się wyjaśnienia i wskazania wad literatury detektywistycznej pierwszoosobowemu narratorowi Dürrenmatta. Aby tego dokonać, dr H. powołuje się na historię jednego z jego byłych inspektorów, detektywa Matthäia, który w ostatnim dniu pracy w oddziale, podjął się śledztwa przypadku morderstwa małej dziewczynki. Podejrzany dość szybko przyznaje się do winy, jego zeznanie nastąpiło jednak po nieustępliwym, 20-godzinnym przesłuchaniu. Wiedząc o tym, policyjny instynkt Matthäia podpowiada mu, że mężczyzna nie jest prawdziwym zabójcą. Uważa, że za wszystkim stał seryjny morderca i wiąże on śmierć dziecka z innymi podobnymi przypadkami, które miały miejsce w okolicy. Niemniej jednak jest on osamotniony w jego twierdzeniu, a policja zamyka sprawę. Składając obietnicę rodzicom zamordowanej dziewczynki, że znajdzie sprawcę, Matthäi porzuca wcześniejsze plany i kontynuuje śledztwo na własną rękę. Zostaje ostrzeżony przez psychiatrę, że morderca, którego szuka, prawdopodobnie nie istnieje, przestrzega on także detektywa przed wpadnięciem w obsesję na jego punkcie. Matthäi jednak nie rezygnuje. Dzięki zręcznym czynnościom detektywistycznym, przy jego narastającej obsesji wokół sprawy, Matthäi tworzy szczegółowy profil prawdopodobnego zabójcy, uwzględniając także domniemaną trasę, którą ten przemierzał. Kupuje on stacje benzynową przy drodze i zatrudnia gospodynię domową, posiadającą córkę Annemarie, która odpowiada profilowi zabitych dzieci. Mieszkając tam razem z nimi, Matthäi używa dziecka jako przynęty i czeka, aż sprawca przyjdzie do niego.Logika i konsekwencja, która jak po schodach w górę, prowadzi przed ukryty majestat prawdy - czyli to, czym żyje klasyczna powieść detektywistyczna, w opowiadaniu Durrenmatta zostaje unicestwione i sprowadzone do właściwych rozmiarów infantylnej gry z czytelnikiem łaknącym emocjonującej rozrywki. " Obietnica" ukazuje, że życie kpi okrutnie z samego pojęcia prawdy i wszelkich ludzkich urojeń dotyczących możliwości uchwycenia i przyłapania rzeczywistości w choćby najbardziej wyrafinowaną sieć złożoną z wiedzy, doświadczenia i narzędzi poznania.