Przesłuchana Dyskografia: Kenny Loggins (USA)

Kenneth Clark „Kenny” Loggins[2] (ur. 7 stycznia 1948 w Everett) – amerykański wokalista, kompozytor i gitarzysta[3]. Dwukrotny laureat Nagrody Grammy za piosenkę roku „What a Fool Believes” (1980) i za najlepszy męski występ wokalny pop „This Is It” (1981). Jako artysta solowy Loggins odniósł szereg sukcesów w dziedzinie ścieżki dźwiękowej, w tym nominację do Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną i Zlotego Globu za najlepszą piosenkę „Footloose” w 1985. 23 sierpnia 2000 odsłonił swoją gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7021 Hollywood BoulevardUrodził się w Everett[6] w Waszyngtonie jako najmłodszy z trzech synów Liny (z domu Massie) i Roberta George’a Logginsa, sprzedawcy. Jego matka była pochodzenia włoskiego, a ojciec miał pochodzenie angielskie i irlandzkie[7]. Miał dwóch starszych braci: Roberta (ur. 7 stycznia 1941) i Dana[8]. Wraz z rodziną mieszkał w Detroit i Seattle, zanim osiedlił się w Alhambra w Kalifornii, gdzie w 1966 ukończył szkołę katolicką San Gabriel Mission High School[8]. Pasadena City College w Pasadenie[8]. Założył zespół o nazwie Second Helping[9], który wydał trzy single w 1968 i 1969 na Viva Records. We wczesnych latach 70. grał w zespole Gator Creek. Kontynuował karierę razem z Jimem Messiną, grając jako duet pod nazwą Loggins and Messina, co trwało do roku 1976.

W 1977 wydał swój debiutancki, solowy album studyjny zatytułowany Celebrate Me Home, który zawierał przebój „I Believe In Love”, zaśpiewany w oryginale przez Barbrę Streisand w filmie Narodziny gwiazdy[10]. W 1978 ukazała się jego druga płyta pt. Nightwatch, na której znalazł się utwór „Whenever I Call You Friend”, nagrany w duecie ze Stevie Nicks z Fleetwood Mac. Rok później miał premierę album pt. Keep The Fire, z którego pochodził m.in. przebój „This Is It”. W następnej dekadzie Kenny nagrywał z powodzeniem piosenki, które były wykorzystane jako ścieżki dźwiękowe do filmów, co sprawiło, że został nazwany „Królem ścieżki dźwiękowej”[10]. Nagrał m.in. piosenkę „I’m Alright” do komedii Harolda Ramisa Golfiarze (Caddyshack, 1980). Hitami stał się „Footloose” i „I’m Free (Heaven Helps the Man)” z filmu muzycznego Herberta Rossa Footloose (1984), „Danger Zone” i „Playin’ With The Boys” z dramatu akcji Tony’ego Scotta Top Gun (1986) oraz „Meet Me Half Way” z filmu przygodowego Menahema Golana Więcej niż wszystko (Over The Top, 1987)[11]. Uczestniczył też w nagraniu piosenki „We Are the World” wraz z USA for Africa. W latach 90. wydał albumy, takie jak Leap of Faith (1991) i Return To Pooh Corner (1993). W późniejszych latach zajął się twórczością dla dzieci. Z Sherman Brothers napisał i nagrał piosenkę „Your Heart Will Lead You Home”, utwór do filmu animowanego Tygrys i przyjaciele (The Tigger Movie, 2000), a także stworzył ścieżkę dźwiękową do filmu Mój mały kucyk – Ucieczka z pałacu ciemności (2000) Celebrate Me Home (1977) Nightwatch (1978) Keep The Fire (1979) Kenny Loggins Alive (1980) (+DVD)[1] High Adventure (1982) Vox Humana (1985) Back To Avalon (1988) Leap Of Faith (1991) Live At The Grand Canyon (1992) DVD[1] Outside: From The Redwoods (1993) Return To Pooh Corner (1994) From The Redwoods (1994) DVD[1] Yesterday, Today, Tomorrow: The Greatest Hits (1997) The Unimaginable Life (1997) December (1998) The Essential Kenny Loggins (2002) It’s About Time (2003) How About Now (2007) All Join In (2009)