Po zakończeniu próby odbywającej się w nowoczesnej auli bezimienny wiolonczelista (Matt Dillon) wraca do domu. W metrze pyta nieznajomą pasażerkę (Daphné Patakia) o czas, lecz zamiast odpowiedzi po krótkiej przerwie kobieta zadaje dokładnie to samo pytanie. Przypadkowe spotkanie całkowicie odmienia dotychczasowe życie mężczyzny.Nie obraziłbym się, gdyby Lantimos nie poprzestał na krótkim metrażu. Zostawił mnie zaintrygowanego i z dużym poczuciem niedosytu.Pomysłowa, niepokojąca historia o kradzieży czyjegoś ja. Klasycznie dla Lanthimosa - piękne zdjęcia, budującą napięcie muzyka i dziwny, lecz intrygujący pomysł
Komentarze
Prześlij komentarz