Epitafium: Moya Brennan (ur. 4 sierpnia 1952 - zm. 13 kwietnia 2026)

Moya Brennan, także: Máire Brennan, właśc. Máire Philomena Ní Bhraonáin (ur. 4 sierpnia 1952 w Dublinie zm. 13 kwietnia 2026 w Co Donegal) – irlandzka wokalistka i harfistka znana z występów w rodzinnym zespole Clannad. Jest najstarsza z dziewięciorga rodzeństwa a jej siostrą jest m.in. Enya. Nagrała 25 albumów, z których sprzedało się ponad 20 milionów egzemplarzy. Życiorys Dorastała w bardzo muzykalnej rodzinie w położonej w odległej parafii w północno-zachodniej Irlandii wiosce Gaoth Dobhair (Gweedore), gdzie język i tradycja irlandzka były bardzo żywe. Jest najstarszym dzieckiem Leo Brennana, znanego irlandzkiego wykonawcy muzyki w stylu irish showband[w innych językach], i jego żony Máire Duggan. Ma ośmioro rodzeństwa, a jedną z jej sióstr jest Eithne, wokalistka znana jako „Enya”. Jako dziecko śpiewała razem z rodzeństwem w kupionym przez jej ojca, rodzinnym pubie Leo’s Tavern[w innych językach] w hrabstwie Donegal. Brała również udział w wielu pantomimach w Amharclann Ghaoth Dobhair[w innych językach], lokalnym teatrze, zazwyczaj tańcząc i śpiewając[1]. Później studiowała grę na harfie i na fortepianie, a także śpiew na Royal Irish Academy of Music[w innych językach] w Dublinie. W 1970 roku wraz z dwoma braćmi Pólem[w innych językach] i Ciaránem oraz dwoma wujkami, braćmi bliźniakami matki, Noelem i Pádraigiem Dugganami[w innych językach], założyła zespół Clannad[1][10]. Po dekadzie bycia czołowym tradycyjnym irlandzkim zespołem na świecie, w 1982 roku formacja osiągnęła sukces na brytyjskiej liście przebojów (5. miejsce) dzięki motywowi przewodniemu ze ścieżki dźwiękowej[w innych językach] brytyjskiego miniserialu telewizyjnego Harry’s Game[w innych językach], który także zawarto na albumie studyjnym Magical Ring wydanym w 1983 roku. Utwór ten przyniósł zespołowi nagrodę Ivor Novello Award za najlepszą telewizyjną ścieżkę dźwiękową. W 1984 roku natomiast Brennan wraz z Clannad nagrała album Legend, będący ścieżką dźwiękową do serialu Robin z Sherwood. Album ten nagrodzono nagrodą BAFTA[11]. Oprócz tego Máire zasłynęła w ramach Clannad nagraniem piosenki „In a Lifetime[w innych językach]” w duecie z Bono (1986) i utworu „I Will Find You” powstałego z myślą o ścieżce dźwiękowej filmu Ostatni Mohikanin (1992). Brennan była na pierwszej linii sukcesu zespołu, a jej głos stał się synonimem muzyki celtyckiej i irlandzkiej[1]. Nagrała z Clannad ogółem 17 albumów i oprócz nagród Ivor Novello oraz BAFTA zdobyła wraz z nim także nagrodę Grammy (w 1999 roku w kategorii Best New Age Album za album Landmarks). W 1992 roku rozpoczęła karierę solową, wydając album Máire[w innych językach] jako „Máire Brennan” Takim też pseudonimem posługiwała się przy wydawaniu płyt Misty Eyed Adventures[w innych językach] (1995), Perfect Time[w innych językach] (1998), Whisper to the Wild Water[w innych językach] (1999), który w 2001 roku był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Best New Age Album, i New Irish Hymns[w innych językach] (2001). W 2002 roku postanowiła występować jako „Moya Brennan”[a] i tak też sygnowany był jej album z 2003 roku, zatytułowany Two Horizons[w innych językach] oraz wszystkie kolejne, aż do jak dotąd (stan na 2025 rok) ostatniego z nich, Timeless (2019)[1][18][19]. Moya Brennan jako solistka brała udział w tworzeniu ścieżek dźwiękowych do filmów Titanic (1997) i Król Artur (2004). Ma na koncie współpracę z wieloma innymi artystami muzycznymi, m.in. z Chicane’em (zaśpiewała gościnnie w jego utworze „Saltwater[w innych językach]” z 1999 roku, który stał się wielkim przebojem i zyskał status hymnu muzyki trance[21]), Shane’em MacGowanem, Chrisem de Burghiem, Bono, Paulem Youngiem, Bruce’em Hornsbym, Joe Jacksonem, Robertem Plantem, Paulem Bradym[w innych językach], Russellem Watsonem, Vanem Morrisonem, The Chieftains i Ronanem Keatingiem. W 2005 roku wystąpiła dla papieża Benedykta XVI podczas Światowych Dni Młodzieży w Kolonii w Niemczech. W 2000 roku Máire Brennan wystąpiła w Polsce podczas koncertu „Muzyka świata”, zorganizowanego w ramach Konkursu Sopot Festival 2000[25]. W 2010 roku artystka czterokrotnie wystąpiła w tym kraju: 29 listopada we Wrocławiu, 30 listopada w Poznaniu, 1 grudnia w Warszawie i 2 grudnia w Gdańsku[26][27]. Kolejny raz artystka wystąpiła w Polsce 17 czerwca 2016 roku w Bydgoszczy podczas IX Bydgoskiego Festiwalu Wodnego „Ster na Bydgoszcz” Ostatni jej występ w Polsce (stan na 2025 rok) odbył się 3 marca 2017 roku w Warszawie, w klubie muzycznym Progresja