Epitafium: Bogusław Zmudziński (ur. 7 maja 1951 - zm. 4 lipca 2026)

Bogusław Zmudziński (ur. 7 maja 1951 w Opolu, zm. 4 lipca 2026) – absolwent prawa i filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, dr nauk filozoficznych, pracownik naukowo-dydaktyczny Wydziału Humanistycznego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, założyciel (1994) i Dyrektor Artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Etiuda&Anima”, członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Twórców Animacji – ASIFA (członek Zarządu grupy ASIFA Poland), Stowarzyszenia Filmowców Polskich oraz Stowarzyszenia Rotunda w Krakowie, wieloletni ekspert Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Od 1975 r. był pracownikiem AGH, wykładał również w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Specjalizował się w problematyce filozofii społecznej, estetyki, teorii i historii kina, w szczególności pasjonował się twórczością czeskiego surrealisty Jana Švankmajera. Jeden z orędowników i inicjatorów powstania w AGH Wydziału Nauk Społecznych Stosowanych, przemianowanego na Wydział Humanistyczny z kierunkami studiów w dziedzinie socjologii i kulturoznawstwa. W latach 80. był działaczem podziemnej Solidarności w swoim miejscu pracy, pełniąc funkcję przewodniczącego komórki związkowej w ówczesnym Instytucie Nauk Społecznych AGH. Był również autorem, redaktorem i wydawcą Niezależnego Pisma Społeczno-Politycznego „Dokumenty i Analizy” oraz wydawcą książek: Marka Sobolewskiego „O granicach reformowalności systemu komunistycznego” i Józefa Herzoga „Moje przestępstwo”. Obok pracy naukowo-dydaktycznej przez kilkadziesiąt lat zajmował się organizacją festiwali i innych imprez filmowych odbywających się w kraju i za granicą. W latach 1989–2002 był prezesem Dyskusyjnego Klubu Filmowego UJ „Rotunda”. W latach 90. zaś wieloletnim członkiem Rady Programowej i Komisji Selekcyjnej Festiwali Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych w Krakowie; z jego inicjatywy od 1998 r. przyznaje się na krakowskich festiwalach Nagrodę Smoka Smoków za całokształt twórczości w dziedzinie filmu dokumentalnego i krótkometrażowego. Założyciel i w okresie 1994 – 2005 Dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Filmowego „Etiuda” (od 2005 r. „Etiuda&Anima”), poświęconego twórczości studentów szkół filmowych i artystycznych z całego świata oraz autorskiej i artystycznej animacji. Jeden z inicjatorów i współorganizatorów Międzynarodowych Warsztatów Filmu Animowanego odbywających się w Krakowie od 1996 r. Pomysłodawca i organizator w 2010 r. światowego plebiscytu na 50 najlepszych artystycznych animacji powstałych w okresie półwiecza istnienia Association Internationale du Film d’Animation (ASIFA). W roku polskiej prezydencji w Unii Europejskiej (2011) przygotował wspólnie z Katarzyną Surmacz projekt „Polska Szkoła Animacji, jej satelici i kontynuatorzy”, promujący dorobek rodzimej artystycznej animacji w światowych stolicach: Londynie, Pekinie, Kijowie, Berlinie i Tokio; projekt ten był kontynuowany w latach następnych.