Spektakl Damiana Kocura nawiązujący do kultowego serialu "Czterdziestolatek" Jerzego Gruzy.
Chaos w pracy, niekończący się remont mieszkania, próba ratowania związku i trudy samodzielnej opieki nad kilkuletnią córką – oto dzień z życia Stefana, współczesnego czterdziestolatka, który wraz ze swoją córeczką wyrusza w zwariowaną podróż przez stolicę. Życie coraz bardziej wymyka mu się spod kontroli, a on próbuje straceńczo nad nim zapanować – zadbać o relacje z najbliższymi, zabezpieczyć przestrzeń zawodową, no i… skończyć wreszcie ten cholerny remont. Tylko czy nowe kafelki i wycięte nad drzwiami łuki na pewno wystarczą, żeby uporządkować życie?
Czuła, niepozbawiona autobiograficznych wątków komedia Damiana Kocura i Marty Bacewicz to opowieść o człowieku, którego kryzys wieku średniego dopadł znienacka i z całą mocą, a mityczna „czterdziestka” przynosi mu nie tyle upragnioną stabilizację, ile raczej konieczność rozpoczęcia wszystkiego na nowo. Rozdarty między potrzebą bliskości a wiecznym lękiem przed zobowiązaniem, Stefan boleśnie konfrontuje się z własnymi wyborami, ograniczeniami i niespełnieniem – zarówno zawodowymi, jak i emocjonalnymi. To historia współczesnego, wielkomiejskiego everymana, który na półmetku życia jest zmuszony stanąć przed lustrem i dokonać poważnego rachunku sumienia. Historia o rozpadzie tradycyjnych modeli relacji, o samotności i o pragnieniu powrotu do czegoś, co w dzisiejszym świecie już nie istnieje – stabilności, tradycyjnej rodziny, prostych odpowiedzi. Wpisany w spektakl dialog z kultowym serialem Jerzego Gruzy podkreśla kontrast między tamtym czterdziestolatkiem – głową rodziny, dojrzałym, uporządkowanym człowiekiem – a czterdziestolatkiem współczesnym, dla którego słynny inżynier Karwowski jest figurą nieomal baśniową. Nawiązanie do kultowego serialu – głos w dyskusji o nowej męskości – portret pokolenia zmęczonego nadmiarem możliwości, presją sukcesu i poczuciem niespełnienia. I próba opowieści o tym, co znaczy dziś być czterdziestolatkiem.(TVP)
Komentarze
Prześlij komentarz