Epitafium: Elke Sommer (ur. 5 listopada 1940 - zm. 28 października 2026)

Wczesne lata Urodziła się w Berlinie w rodzinie luterańskiej, która w 1942 ewakuowała się do Erlangen podczas II wojny światowej, jako córka Renaty (z domu Topp) i barona Petera von Schletza. W 1955 roku, gdy zmarł jej ojciec, wyjechała do Wielkiej Brytanii w ramach au pair. W wieku 17 lat pracowała jako opiekunka do dzieci. Po powrocie uczyła się w college'u i próbowała zostać modelką. W 1958, w czasie letniego pobytu w Viareggio we Włoszech z matką, została Miss Viareggio. Kariera Podczas wakacji we Włoszech Sommer została dostrzeżona przez reżysera filmowego Vittorio De Sicę. W tym samym roku zmieniła również nazwisko z Schletz na Sommer. Po występie jako Grete w komedii Przyjaciel Jaguara (L’amico del giaguaro, 1959), zagrała służącą Caterinę w komedii Mężczyźni i szlachcice (Uomini e nobiluomini, 1959) z udziałem Vittorio De Sicy, Giulię Cesari w musicalu Lucio Fulci Ragazzi del Juke-Box (1959) z Anthonym Steffenem, Ellen, dziewczynę przywódcy gangu (Mario Adorf) w dramacie kryminalnym Dzień, w którym spadł deszcz (Am Tag als der Regen kam, 1959) i francuską dziewczynę Mylene w dramacie przygodowym Statek śmierci (Das Totenschiff, 1959) z Horstem Buchholzem. Wkrótce stała się symbolem seksu, a na początku lat 60. przeniosła się do Hollywood. W 1964 zdobyła Laurel Awards dla najlepszej nowej twarzy. Sukcesem była rola Marii Gambrelli w komedii Blake’a Edwardsa Różowa Pantera: Strzał w ciemności (1964) u boku Petera Sellersa. W 1967 otrzymała nagrodę Bambi za rolę początkującej projektantki mody Kay Bergdahl w dramacie Oscar (1966) ze Stephenem Boydem. Sommer zyskała status jednej z popularniejszych ówczesnych fotomodelek, pozując do sesji zdjęciowych w wydaniach magazynu „Playboy” z września 1964 i grudnia 1967. Rola Toni Simon, której mąż przebywa na froncie podczas II wojny światowej, w czarnej komedii Edgara Reitza Podróż do Wiednia (Die Reise nach Wien, 1973) z Mario Adorfem i Hannelore Elsner przyniosła jej nominację do Niemieckiej Nagrody Filmowej. W ekranizacji powieści kryminalnej Agathy Christie I nie było już nikogo – pt. Dziesięciu małych Indian (Ein Unbekannter rechnet ab, 1974) w reż. Petera Collinsona z Oliverem Reedem została obsadzona w roli sekretarki Very Clyde, oskarżonej o śmiertelne otrucie narzeczonego swojej siostry. W latach 80. ograniczyła aktywność aktorską, występując już tylko w nielicznych niemieckich produkcjach filmowych i poświęciła się malarstwu. Sommer była uwikłana w długotrwały konflikt z Zsą Zsą Gabor, który rozpoczął się w 1984, gdy obie wystąpiły w programie Circus of the Stars. Spór ten przerodził się w wytoczony w 1993 proces o zniesławienie, w którym domagano się wielomilionowego odszkodowania; ostatecznie sąd zasądził na rzecz Sommer 3,3 miliona dolarów tytułem odszkodowania od Gabor i jej męża, Fredericka von Anhalta, za zniesławienie jej w wywiadach opublikowanych w 1990 w dwóch niemieckich czasopismach. W 2019 została odznaczona Bawarskim Orderem Zasług