Bardzo dobra literatura faktu. Autorka opisuje zebrane przez historyków wspomnienia osób, które przeżyły rzeź wołyńską. Książka bardzo emocjonalna, bardzo osobista. Zawiera także komentarze psychologa tłumaczącego pojęcie traumy oraz wyjaśniającego wciąż trwającą wrogość Polaków wobec narodu ukraińskiego.Siedmioro świadków, trzech komentatorów, dziesiątki spisanych relacji. Ponad siedemdziesiąt lat po rzezi wołyńskiej (1943--44) wracają oni do tamtych wydarzeń, jako ciągle żywej traumy na poziomie jednostkowym i zbiorowym, lokalnymi narodowym. Opowiadają o osobistych doświadczeniach, ukazując niewyobrażalne okrucieństwo wydarzeń oraz ich tło historyczne i społeczne.Wstrząsające i poruszające wyznania świadków o ludobójstwie na Wołyniu, przeplatane dość wyraźną próbą usprawiedliwienia Ukraińców przez autorkęBardzo dobra literatura faktu. Autorka opisuje zebrane przez historyków wspomnienia osób, które przeżyły rzeź wołyńską. Książka bardzo emocjonalna, bardzo osobista. Zawiera także komentarze psychologa tłumaczącego pojęcie traumy oraz wyjaśniającego wciąż trwającą wrogość Polaków wobec narodu ukraińskiego.
Komentarze
Prześlij komentarz